انتخابات، بهتنهایی دموکراسی نمیسازد.اگر رسانهها آزاد نباشند، اگر قانون برای همه یکسان اجرا نشود، اگر قدرت میان نهادهای مختلف توزیع نشده باشد، اگر قوهٔ قضائیه مستقل نباشد، اگر احزاب واقعی امکان رقابت نداشته باشند، اگر مردم به اطلاعات درست دسترسی نداشته باشند و اگر امکان نقد، اعتراض و تغییر مسالمتآمیز وجود نداشته باشد، صندوق رأی فقط یکی از اجزای دموکراسی است؛ نه خودِ دموکراسی.تاریخ پر است از کشورهایی که انتخابات برگزار کردهاند، اما همچنان اقتدارگرا ماندهاند. در مقابل، آنچه دموکراسی را میسازد، مجموعهای از نهادها، قوانین، فرهنگ سیاسی و نظارت مداوم شهروندان بر قدرت است.سؤال اصلی این نیست که «آیا انتخابات برگزار میشود؟»
سؤال مهمتر این است که:
آیا قدرت واقعاً قابل پاسخگویی، کنترل و جابهجایی است؟دموکراسی فقط روز رأیگیری نیست؛
دموکراسی، هر روزِ بین دو انتخابات است.
