بعضیها برای زندگی کردن، باید بسازن؛ دیوار، سقف، فرم، فضا…
اما بعضیها یاد میگیرن که برای نفس کشیدن، باید رها کنن.
این قسمت دربارهی کسیه که از معماری، از نظم و ساختار، عبور کرده… تا برسه به دنیای رنگها؛ به دنیای مداد رنگیها و مدادشمعیها
کسی که هر جا برسه، کافیه چند تا قلم و رنگ پخش کنه روی زمین و شروع کنه به دیدنِ لحظهها… نه فقط با چشم، که با دل.
اون با خط و رنگ، جهانی میسازه که توش خودش رو پیدا میکنه—آزاد و بیمرز و رها.
نقاش شده… چون نقاش بودن براش یعنی خودِ بودن.
این شما و این قسمت از پادکست داتس با عنوان «نقاشِ لحظهها و قابها»
اینستاگرام موسی ربانی
✅ حمایت مالی از پادکست داتس ✅
برای حمایت مالی اگر داخل ایران هستید روی همین لینک کلیک کنید
و اگر خارج از ایران هستید روی این لینک بزنید
Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.
Hosted by Simplecast, an AdsWizz company. See pcm.adswizz.com for information about our collection and use of personal data for advertising.
show more
